ਰਾਮੂ ਦਾ ਬਾੜਾ ਖੇਤ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਤਲਾਬ ਦੇ ਕੋਲ ਸੀ ਅਤੇ ਆਸ-ਪਾਸ ਚਿੱਕੜ ਜਾਂ ਗੰਦਗੀ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਸਨ, ਜਿੱਥੇ ਅਕਸਰ ਮੱਛਰ ਅਤੇ ਕੀੜੇ-ਮਕੌੜੇ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਗੁਆਂਢੀ ਬੰਸੀ ਦਾ ਬਾੜਾ ਮੁੱਖ ਸੜਕ ਦੇ ਕੋਲ, ਸੁੱਕੀ ਉੱਚੀ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਸੀ - ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਇੱਕ ਵੀ ਪਸ਼ੂ ਅਜੇ ਤੱਕ ਬਿਮਾਰ ਨਹੀਂ ਪਿਆ ਸੀ।
ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੀ ਕਿਉਂ, ਬੰਸੀ ਦਾ ਕੋਈ ਪਸ਼ੂ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ? ਰਾਮੂ ਇਹ ਸਵਾਲ ਲੈ ਕੇ ਫਿਰ ਚੌਧਰੀ ਜੀ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਿਆ।
"ਇਤਫ਼ਾਕ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਬੇਟਾ," ਚੌਧਰੀ ਜੀ ਬੋਲੇ। "ਇਸ ਦਾ ਸਿੱਧਾ ਜਵਾਬ ਹੈ — ਕੀੜੇ-ਮਕੌੜੇ।"
ਲੰਪੀ ਚਮੜੀ ਰੋਗ ਦੇ ਅਸਲ ਵਾਹਕ
ਚੌਧਰੀ ਜੀ ਨੇ ਸਮਝਾਇਆ ਕਿ ਲੰਪੀ ਚਮੜੀ ਰੋਗ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਖੂਨ ਚੂਸਣ ਵਾਲੇ ਕੀੜਿਆਂ ਅਤੇ ਸਿੱਧੇ ਸੰਪਰਕ ਰਾਹੀਂ ਫੈਲਦਾ ਹੈ - ਮੱਛਰ, ਕੁਝ ਖ਼ਾਸ ਮੱਖੀਆਂ, ਚਿੱਚੜ। "ਦਿਲਚਸਪ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਵਾਇਰਸ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕੀੜਿਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵਧਦਾ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਬਿਮਾਰ ਪਸ਼ੂ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ 'ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਅਗਲੇ ਵਾਰ ਕੱਟਿਆ ਗਿਆ ਸਿਹਤਮੰਦ ਪਸ਼ੂ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।"
ਕੁਝ ਬਾੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਖ਼ਤਰਾ ਕਿਉਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ
"ਗਰਮ, ਹੁੰਮਸ ਭਰੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਕੀੜੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਅਜਿਹੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਬਿਮਾਰੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਫੈਲਦੀ ਹੈ," ਚੌਧਰੀ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ। "ਖੜ੍ਹਾ ਪਾਣੀ, ਸਿੱਲ੍ਹੇ ਕੋਨੇ, ਬਾੜੇ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੀ ਗੰਦਗੀ - ਇਹ ਸਭ ਕੀੜਿਆਂ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਰੋਕ-ਟੋਕ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਤੁਹਾਡਾ ਬਾੜਾ ਤਲਾਬ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਕੋਲ ਹੈ, ਬੰਸੀ ਦਾ ਨਹੀਂ - ਇਹੀ ਅਸਲ ਫ਼ਰਕ ਹੈ।" ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਜੋੜਿਆ ਕਿ ਹਵਾ ਕੀੜਿਆਂ ਨੂੰ ਨੇੜਲੇ ਬਾੜਿਆਂ ਤੱਕ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੂਰ ਲੈ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਤਲਾਬ ਤੋਂ ਦੂਰ ਬੰਸੀ ਦਾ ਬਾੜਾ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਨਹੀਂ ਸੀ - ਸਿਰਫ਼ ਘੱਟ ਖ਼ਤਰੇ ਵਿੱਚ ਸੀ।
ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਬਿਮਾਰ ਪੈਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ, ਰਾਮੂ ਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਆਖ਼ਿਰ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਹੈ ਜਿਸ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵੱਸ ਚੱਲ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਲੇਖ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਫੈਲਾਉਣ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਉਤਪਾਦ ਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਲਈ ਨਹੀਂ। ਇਲਾਜ ਲਈ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਰਜਿਸਟਰਡ ਪਸ਼ੂ ਚਿਕਿਤਸਕ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰੋ।
