ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೊದಲು ಅಡಗಿರುವ ಆ ರೋಗ

ಚೌಧರಿ ಜೀ ವಿವರಿಸಿದರು: ಸೋಂಕಿತ ಕೀಟವು ಆರೋಗ್ಯವಾಗಿರುವ ಪ್ರಾಣಿಯನ್ನು ಕಚ್ಚಿದಾಗ, ವೈರಸ್ ಕಚ್ಚಿದ ಸ್ಥಳದಿಂದ ಚರ್ಮದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿನ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಅಂಗಾಂಶಗಳು ಮತ್ತು ಗ್ರಂಥಿಗಳಲ್ಲಿ ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಬೆಳೆಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿಂದ ಅದು ರಕ್ತದಲ್ಲಿ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ - ಇಲ್ಲಿಂದಲೇ ಜ್ವರ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಸೋಂಕು ಚರ್ಮ, ಆಂತರಿಕ ಅಂಗಗಳು ಹಾಗೂ ಇತರ ಅಂಗಾಂಶಗಳಿಗೆ ಹರಡಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತದೆ. ಸೋಂಕು ಹರಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಚರ್ಮದ ಕೆಳಗೆ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಊತ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತದೆ. ಇದೇ ಮುಂದೆ ಕುತ್ತಿಗೆ, ಬೆನ್ನು, ಕೆಚ್ಚಲು ಮತ್ತು ಕಾಲುಗಳ ಮೇಲೆ ಈ ರೋಗಕ್ಕೆ ಹೆಸರಾದ ಆ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಗಂಟುಗಳಾಗಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಹೆಚ್ಚು ಗಂಭೀರ ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ, ಊತವು ಅಂಗಾಂಶಗಳ ಒಳಗೆ ಆಳವಾಗಿ ಹೋಗಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಹಾನಿಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಬಹುದು.

"ಇಲ್ಲಿಯೇ ನಿಜವಾದ ಸಮಸ್ಯೆ ಇದೆ," ಎಂದು ಚೌಧರಿ ಜೀ ಮುಂದುವರಿಸಿದರು. "ಕಚ್ಚಿದ ಸಮಯದಿಂದ ಮೊದಲ ಲಕ್ಷಣ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರೆಗೆ ನಾಲ್ಕರಿಂದ ಹದಿನಾಲ್ಕು ದಿನಗಳು ಬೇಕಾಗಬಹುದು. ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಹಜವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ — ತಿನ್ನುತ್ತಾ, ಕುಡಿಯುತ್ತಾ, ಓಡಾಡುತ್ತಾ, ಮೊದಲಿನಂತೆಯೇ ಇರುತ್ತದೆ — ಆದರೆ ಅದರ ದೇಹದೊಳಗೆ ವೈರಸ್‌ ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುತ್ತದೆ."

ಅವರು ರಾಮುವಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿದ ಒಂದು ಉದಾಹರಣೆಯನ್ನು ನೀಡಿದರು. “ಅಂಚೆಗಾರನು ಸ್ವತಃ ಪತ್ರವನ್ನು ಬರೆಯುವುದಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಪತ್ರವನ್ನು ಮತ್ತೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ತಲುಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವೆಕ್ಟರ್‌ಗಳು (ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಸೊಳ್ಳೆ, ಉಣ್ಣಿ ಅಥವಾ ನೊಣ) ಸ್ವತಃ ರೋಗವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ರೋಗಪೀಡಿತ ಪ್ರಾಣಿಯ ರೋಗಕಾರಕವನ್ನು ಆರೋಗ್ಯವಂತ ಪ್ರಾಣಿಗೆ ತಲುಪಿಸುತ್ತವೆ.”

ಇದೇ ಕಾರಣದಿಂದ ಈ ರೋಗವು ನಿರೀಕ್ಷೆಗಿಂತಲೂ ವೇಗವಾಗಿ ಹರಡುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಪ್ರಾಣಿ ತುಂಬಿರುವ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಅಥವಾ ಸಾಮೂಹಿಕ ನೀರಿನ ಸ್ಥಳದಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಆರೋಗ್ಯವಾಗಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾ ಹಾದುಹೋಗಬಹುದು, ಆದರೆ ಒಳಗೊಳಗೇ ಅದು ರೋಗವನ್ನು ಹೊತ್ತಿರಬಹುದು — ಮತ್ತು ಕೀಟಗಳ ಮೂಲಕ ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿಯದಂತೆ ಅದನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಹರಡುತ್ತಿರಬಹುದು. ಕಳೆದ ವಾರ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಿಂದ ಖರೀದಿಸಿದ ಆರೋಗ್ಯವಾಗಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರಾಣಿಯೂ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿರಬೇಕೆಂದೇನಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ರಾಮುವಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಯಿತು.